Catilina

Sections

1 – 1 2 – 2 3 – 3 4 – 4 5 – 5 6 – 6 7 – 7 8 – 9 10 – 10 11 – 11 12 – 12 13 – 13 14 – 14 15 – 16 16 – 16 17 – 17 18 – 18 19 – 20 20 – 20 20 – 20 20 – 20 21 – 21 22 – 23 23 – 24 25 – 25 26 – 26 27 – 28 28 – 29 30 – 30 31 – 31 31 – 31 32 – 32 33 – 34 34 – 35 36 – 36 37 – 37 38 – 38 39 – 39 40 – 40 41 – 42 43 – 43 44 – 44 45 – 45 46 – 46 47 – 47 48 – 48 48 – 48 49 – 49 50 – 50 51 – 51 51 – 51 51 – 51 51 – 51 51 – 52 52 – 52 52 – 52 52 – 52 52 – 52 52 – 52 52 – 53 53 – 53 55 – 55 56 – 56 57 – 58 58 – 58 58 – 58 59 – 59 60 – 60 61 – 61

İngilizce Latince Latince

52 Saepenumero, patres conscripti, multa verba in hoc ordine feci, saepe de luxuria atque avaritia nostrorum civium questus sum, multosque mortalis ea causa advorsos habeo. qui mihi atque animo meo nullius umquam delicti gratiam fecissem, haud facile alterius lubidini male facta condonabam. sed ea tametsi vos parvi pendebatis, tamen res publica firma erat, opulentia neglegentiam tolerabat. nunc vero non id agitur, bonisne an malis moribus vivamus, neque quantum aut quam magnificum imperium populi Romani sit, sed haec, quoiuscumque modi videntur, nostra an nobiscum una hostium futura sint. hic mihi quisquam mansuetudinem et misericordiam nominat. iam pridem equidem nos vera vocabula rerum amisimus: quia bona aliena largiri liberalitas, malarum rerum audacia fortitudo vocatur, eo res publica in extremo sita est. sint sane, quoniam ita se mores habent, liberales ex sociorum fortunis, sint misericordes in furibus aerari: ne illi sanguinem nostrum largiantur et, dum paucis sceleratis parcunt, bonos omnis perditum eant.