Catilina

Sections

1 – 1 2 – 2 3 – 3 4 – 4 5 – 5 6 – 6 7 – 7 8 – 9 10 – 10 11 – 11 12 – 12 13 – 13 14 – 14 15 – 16 16 – 16 17 – 17 18 – 18 19 – 20 20 – 20 20 – 20 20 – 20 21 – 21 22 – 23 23 – 24 25 – 25 26 – 26 27 – 28 28 – 29 30 – 30 31 – 31 31 – 31 32 – 32 33 – 34 34 – 35 36 – 36 37 – 37 38 – 38 39 – 39 40 – 40 41 – 42 43 – 43 44 – 44 45 – 45 46 – 46 47 – 47 48 – 48 48 – 48 49 – 49 50 – 50 51 – 51 51 – 51 51 – 51 51 – 51 51 – 52 52 – 52 52 – 52 52 – 52 52 – 52 52 – 52 52 – 53 53 – 53 55 – 55 56 – 56 57 – 58 58 – 58 58 – 58 59 – 59 60 – 60 61 – 61

İngilizce Latince Latince

31 At Catilinae crudelis animus eadem illa movebat, tametsi praesidia parabantur et ipse lege Plautia interrogatus erat ab L. Paulo. postremo dissimulandi causa aut sui expurgandi, sicut iurgio lacessitus foret, in senatum venit. tum M. Tullius consul, sive praesentiam eius timens sive ira conmotus, orationem habuit luculentam atque utilem rei publicae, quam postea scriptam edidit. sed ubi ille adsedit, Catilina, ut erat paratus ad dissimulanda omnia, demisso voltu, voce supplici postulare a patribus coepit, ne quid de se temere crederent: ea familia ortum, ita se ab adulescentia vitam instituisse, ut omnia bona in spe haberet; ne existumarent sibi, patricio homini, quoius ipsius atque maiorum pluruma beneficia in plebem Romanam essent, perdita re publica opus esse, quom eam servaret M. Tullius, inquilinus civis urbis Romae. ad hoc male dicta alia quom adderet, obstrepere omnes, hostem atque parricidam vocare. tum ille furibundus 'quoniam quidem circumventus' inquit 'ab inimicis praeceps agor,