Catilina

Sections

1 – 1 2 – 2 3 – 3 4 – 4 5 – 5 6 – 6 7 – 7 8 – 9 10 – 10 11 – 11 12 – 12 13 – 13 14 – 14 15 – 16 16 – 16 17 – 17 18 – 18 19 – 20 20 – 20 20 – 20 20 – 20 21 – 21 22 – 23 23 – 24 25 – 25 26 – 26 27 – 28 28 – 29 30 – 30 31 – 31 31 – 31 32 – 32 33 – 34 34 – 35 36 – 36 37 – 37 38 – 38 39 – 39 40 – 40 41 – 42 43 – 43 44 – 44 45 – 45 46 – 46 47 – 47 48 – 48 48 – 48 49 – 49 50 – 50 51 – 51 51 – 51 51 – 51 51 – 51 51 – 52 52 – 52 52 – 52 52 – 52 52 – 52 52 – 52 52 – 53 53 – 53 55 – 55 56 – 56 57 – 58 58 – 58 58 – 58 59 – 59 60 – 60 61 – 61

İngilizce Latince Latince

28 Interea Manlius in Etruria plebem sollicitare, egestate simul ac dolore iniuriae novarum rerum cupidam, quod Sullae dominatione agros bonaque omnia amiserat, praeterea latrones quoiusque generis, quorum in ea regione magna copia erat, nonnullos ex Sullanis coloniis, quibus lubido atque luxuria ex magnis rapinis nihil reliqui fecerant.

29 Ea cum Ciceroni nuntiarentur, ancipiti malo permotus, quod neque urbem ab insidiis privato consilio longius tueri poterat neque, exercitus Manli quantus aut quo consilio foret, satis compertum habebat, rem ad senatum refert, iam antea volgi rumoribus exagitatam. itaque, quod plerumque in atroci negotio solet, senatus decrevit, darent operam consules, ne quid res publica detrimenti caperet. ea potestas per senatum more Romano magistratui maxuma permittitur: exercitum parare, bellum gerere, coercere omnibus modis socios atque civis, domi militiaeque imperium atque iudicium summum habere; aliter sine populi iussu nullius earum rerum consuli ius est.