Catilina

Sections

1 – 1 2 – 2 3 – 3 4 – 4 5 – 5 6 – 6 7 – 7 8 – 9 10 – 10 11 – 11 12 – 12 13 – 13 14 – 14 15 – 16 16 – 16 17 – 17 18 – 18 19 – 20 20 – 20 20 – 20 20 – 20 21 – 21 22 – 23 23 – 24 25 – 25 26 – 26 27 – 28 28 – 29 30 – 30 31 – 31 31 – 31 32 – 32 33 – 34 34 – 35 36 – 36 37 – 37 38 – 38 39 – 39 40 – 40 41 – 42 43 – 43 44 – 44 45 – 45 46 – 46 47 – 47 48 – 48 48 – 48 49 – 49 50 – 50 51 – 51 51 – 51 51 – 51 51 – 51 51 – 52 52 – 52 52 – 52 52 – 52 52 – 52 52 – 52 52 – 53 53 – 53 55 – 55 56 – 56 57 – 58 58 – 58 58 – 58 59 – 59 60 – 60 61 – 61

İngilizce Latince Latince

22 fuere ea tempestate qui dicerent Catilinam oratione habita, quom ad ius iurandum popularis sceleris sui adigeret, humani corporis sanguinem vino permixtum in pateris circumtulisse: inde quom post execrationem omnes degustavissent, sicuti in sollemnibus sacris fieri consuevit, aperuisse consilium suom, atque eo dictitare fecisse, quo inter se fidi magis forent alius alii tanti facinoris conscii. nonnulli ficta et haec et multa praeterea existumabant ab iis, qui Ciceronis invidiam quae postea orta est leniri credebant atrocitate sceleris eorum, qui poenas dederant. nobis ea res pro magnitudine parum comperta est.

23 Sed in ea coniuratione fuit Q. Curius, natus haud obscuro loco, flagitiis atque facinoribus coopertus, quem censores senatu probri gratia moverant. huic homini non minor vanitas inerat quam audacia: neque reticere quae audierat, neque suamet ipse scelera occultare, prorsus neque dicere neque facere quicquam pensi habebat. erat ei cum Fulvia, muliere nobili, stupri vetus consuetudo. quoi cum minus gratus esset, quia inopia minus largiri poterat, repente glorians maria montisque polliceri coepit et minari interdum ferro, ni sibi obnoxia foret, postremo ferocius agitare quam solitus erat. at Fulvia insolentiae Curi causa cognita tale periculum rei publicae haud occultum habuit, sed sublato auctore de Catilinae coniuratione quae quoque modo audierat compluribus narravit.