Şiir 39
Cunarum fueras motor, Charideme, mearum
Et pueri custos adsiduusque comes.
Iam mihi nigrescunt tonsa sudaria barba
Et queritur labris puncta puella meis;
Sed tibi non crevi: te noster vilicus horret,
5
Te dispensator, te domus ipsa pavet.
Ludere nec nobis, nec tu permittis amare;
Nil mihi vis et vis cuncta licere tibi.
Corripis, observas, quereris, suspiria ducis,
Et vix a ferulis temperat ira tua.
10
Si Tyrios sumpsi cultus unxive capillos,
Exclamas 'Numquam fecerat ista pater';
Et numeras nostros adstricta fronte trientes,
Tamquam de cella sit cadus ille tua.
Desine; non possum libertum ferre Catonem.
15
Esse virum iam me dicet amica tibi.