Book 5
aduolat et fodiens pectus: ‘Laudande laborum,
quisquis es, haud alia decuit te occumbere dextra.
ad manis leti perfer decus. Itala gentis
ni tibi origo foret, uita donatus abires.’
hinc Fadum petit et ueterem bellare Labicum,
565
cui Siculis quondam terris congressus Hamilcar
clarum spectato dederat certamine nomen.
immemor annorum seniumque oblitus in arma
ille quidem cruda mente et uiridissimus irae
ibat, sed uani frigentem in Marte senectam
570
prodebant ictus: stipula crepitabat inani
ignis iners cassamque dabat sine robore flammam.
quem postquam accepit patrio monstrante superbum
armigero Poenum ductor, ‘Certamina primae
hic lue nunc’ inquit ‘pugnae: te notus Hamilcar
575
hac trahit ad manis dextra.’ tum librat ab aure
intorquens iaculum et uersantem in uulnere sese
transigit. extracta foedauit cuspide sanguis
canitiem et longos finiuit morte labores.
nec minus Herminium primis obtruncat in armis,
580
adsuetum, Trasimenne, tuos praedantibus hamis
exhaurire lacus patriaeque alimenta senectae
ducere suspenso per stagna iacentia lino.
interea exanimem maesti super arma Sychaeum
portabant Poeni corpusque in castra ferebant.
585
quos ubi conspexit tristi clamore ruentis
ductor, praesago percussus pectora luctu,
Quinam inquit ‘dolor, o socii, quemue ira deorum
eripuit nobis? num te, dulcedine laudis
flagrantem et nimio primi Mauortis amore
590
atra, Sychaee, dies properato funere carpsit?’
utque dato gemitu lacrimae adsensere ferentum
et dictus pariter caedis maerentibus auctor,
Cerno ait ‘aduerso pulchrum sub pectore uulnus
cuspidis Iliacae. dignus Carthagine, dignus
595
Hasdrubale ad manis ibis, nec te optima mater
dissimilem lugebit auis, Stygiaue sub umbra
degenerem cernens noster uitabit Hamilcar.
at mihi Flaminius, tam maesti causa doloris,
morte sua minuat luctus. haec pompa sequetur
600
