Book 13
exanimos mandant Libycis Nasamones in oris?
at Celtae uacui capitis circumdare gaudent
ossa, nefas, auro ac mensis ea pocula seruant.
Cecropidae ob patriam Mauortis sorte peremptos
decreuere simul communibus urere flammis.
485
at gente in Scythica suffixa cadauera truncis
lenta dies sepelit putri liquentia tabo.’
Talia dum memorant, umbra ueniente Sibyllae
Autonoe Finem hic inquit ‘sermonibus adde
alternis. haec, haec ueri fecunda sacerdos,
490
cui tantum patuit rerum, quanto ipse negarit
plus nouisse deus. me iam comitante tuorum
tempus abire globo et pecudes imponere flammis.’
At grauida arcanis Cymes anus attigit ore
postquam sacrificum delibauitque cruorem,
495
in decus egregiae uultus intenta iuuentae
Aetherea fruerer cum luce, haud segniter inquit
‘Cymaeo populis uox nostra sonabat in antro.
tum te permixtum saeclis rebusque futuris
Aeneadum cecini. sed non sat digna mearum
500
cura tuis uocum. nec enim conquirere dicta
aut seruare fuit proauis sollertia uestris.
uerum age, disce, puer, quando cognoscere cordi est,
iam tua deque tuis pendentia Dardana fatis.
namque tibi cerno properatum oracula uitae
505
hinc petere et patrios uisu contingere manis.
armifero uictor patrem ulcisceris Hibero
creditus ante annos Martem, ferroque resolues
gaudia Poenorum et missum laetabere bello
omen, Hiberiacis uicta Carthagine terris.
510
maius ad imperium posthac capiere, nec ante
Iuppiter absistet cura, quam cuncta fugarit
in Libyam bella et uincendum duxerit ipse
Sidonium tibi rectorem. pudet urbis iniquae
quod post haec decus hoc patriaque domoque carebit.’
515
sic uates gressumque lacus uertebat ad atros.
Tum iuuenis ‘Quaecumque datur sors durior aeui,
obnitemur,’ ait ‘culpa modo pectora cessent.
sed, te oro, quando uitae tibi causa labores
humanos iuuisse fuit, siste, inclita uirgo,
520
