Book 7
obvius ut sera cum se sub nocte magistris
400
impingit pecorique pavor, qualesve profundum
per chaos occurrunt caecae sine vocibus umbrae,
haut secus in mediis noctis nemorisquenemorisque Bon. 1, nemoris V tenebris
inciderant ambo attoniti iuxtaque subibant,
abietibus tacitis aut immotis cyparissis
405
adsimiles, rapidus nondum quas miscuit auster.auster M, auter V
Ergo ut erat vultu defixus uterque silenti
noxque suum peragebat iter, iam iam ora levare
Aesoniden farique cupit Medea priorem.
quam simul effusis pavitantem fletibus
410
flagrantesque genas vidit miserumque pudorem,
has tandem voces dedit et solatus amantem est:
'fersne aliquam spem lucis?' ait, 'miserata laboremlaborem Bon. l, laborum V
nempe venis? an et ipsa mea laetabere morte?
ne, precor, infando similem te, virgo, parenti
415
gesseris, haut tales decet inclementia vultus.haut equidem pulcros decet inclementia uultus habet Par | tecet inelementia V
hascine nunc grates, haec exspectata laborum
dona dari decuit? sic te sub teste remitti
fas mihi, virgo, †tuum†tuum corruptum vid. ex 420, fort. fas me, virgo, fuit? iustas da vocibus aures:
die,dic Kr., Nec V pater ille tuus tantis me opponere monstris
420
quid meritum aut tales voluit curcur Sudhaus, om.V, me Carrio (incertum an ex C | poenas M, ponoenas V pendere poenas?
an iacet externa quod nunc mihi cuspidecuspide M, cupide V Canthus,
quodque meus vestris cecidit pro moenibus Iphis
aut Scythiae tanta inde manus? iussisset abire
perfidus atque suis extemploextemplo M, exemplo V cedere regnis.
425
spem mihi promissam per quae discrimina rursus
et reddat qua lege, vides. occumbere tandem
possumus, idque sedet, quam non quaecumque subire
patris iussa tui; numquam sine vellere abibo
hinc ego, degenerem nee me tu prima videbis.
430
Haec ait. illa tremens, ut supplicis aspicit ora
conticuisse viri iamque et sua verba reposci,
nec quibus incipiat demens videt, ordine nec quo,
quove tenus, prima cupiens effundere voce
omnia, sed nec prima pudor dat verba timenti;nec — timenti habet Par.
435
haeret et attollens vix tandem lumina fatur:
'quid, precor, in nostras venisti, Thessale, terras?
unde mei spesspes M, sps V ulla tibi? tantosque petisti
cur non ipseipse M, ipsa V tua fretus virtute labores?
