Book 4
aegidaque ille gerens, magnas sibi legit in iras?
nunc quoque Agenoreis idem decedere tectis
imperat; adgnoscunt monitus iussaeque recedunt.
mox tamen et vobis similis fuga, cum premet arquossimilis M 2 C, similes V | cum premet V, comprimet C | arquos Leo, argos VC, arcus vulgo
letifer.Laetifera C Harpyiae numquam nova pabula quaerent,
525
done erunt divum meritae mortalibus irae.'
haesit uterque polo dubiisque elanguit alis;
mox abit et sociae victor petit agmina pubis.pubis Heinsius, pippis V
Interea Minyae pulsa luepulsa lue Bon. 1, pulsaue V prima Tonanti
sacra novant; tum vinauina M, uena V toris epulasque reponunt.
530
ipse inter medios ceu dulcisceu Bon. 2, seu V | dulcis M 2, ducis V imagine somni
laetus ad oblitae Cereris suspirat honores;
agnoscit Bacchi latices, agnoscit et undam
et nova non pavidae miratur gaudia mensae.
hunc ubi reclinem stratis et pace fruentemfruentem M 2, furentem V
535
aspicit ac longaeac longe M 2 T, alonge V ducentem oblivia poenae,
talibus appellat supplexque ita fatur Iason:
'vota, senex, perfecta tibi; nunc me quoque curis
eripe et ad nostros animum converte labores.
omnis adhuc sors laeta quidem, nec numine vano
540
(siqua fides curae superum) tantum aequor adorti
tendimus: ipsa mihi puppem Iovis optima proles
instituit, dedit et socios Saturnia reges.
fidere mens sed nostra nequit, quantumque propinquat
Phasis et ille operum summus labor, hoc magis angunt
545
proxima, nec vates sat iam mihi Mopsus et Idmon.'
ille ducem nec ferre preces nee dicere passus
amplius hic demum vittas laurumque capessitcapescit V
numina nota ciens.ciens M, ciens V (prior non abso- luta, sed incohata magis est) stupet Aesonis inclita proles
Phinea ceuceu Pius, ce V numquam poenis nullaque gravatum
550
peste Iovis: tam largus honos, tam miratam CT, iam V | tam mira C, tamira V senectae
maiestas infusa; vigor novus auxerat artus.
tum canit: 'o terras fama ventureventure Bon. 1, uentura V per omnes,
quem sociis ducibusque deis atque arte benigna
Pallados ipse ultro Pelias ad sidera tollit
555
demens, dum profugi non sperat vellera Phrixi,
fata locosque tibi, possum quas reddere grates,
expediam rerumque vias finemque docebo.
ipse etiam, qui me prohibet sua pandere terris
saecula, te propter fandi mihi Iuppiter auctor.
560
