Book 9
non tulit Amphion vultumque et in ora loquentis
telum immane rotat; sed ferri lumine diro
turbatus sonipes sese dominumque retorsit
in latus atque avidam transmisit devius hastam,
acrior hoc iuvenem stricto mucrone petebat
805
Amphion, cum se medio Latonia campo
iecit et ante oculos omnis stetit obvia vultu.
Haerebat iuveni devinctus amore pudico
Maenalius Dorceus, cui bella suumque timorem
mater et audaces pueri mandaverat annos.
810
huius tum vultu dea dissimulata profatur:
‘hactenus Ogygias satis infestasse catervas,
Parthenopaee, satis; miserae iam parce parenti,
parce deis, quicumque favent.’ nec territus ille:
‘hunc sine me — non plura petam — fidissime Dorceu,
815
sternere humi, qui tela meis gerit aemula telis
et similes cultus et frena sonantia iactat.
frena regam, cultus Triviae pendebitis alto
limine,, captivis matrem donabo pharetris.’
audiit et mixto risit Latonia fletu.
820
viderat hanc caeli iamdudum in parte remota
Gradivum complexa venus, dumque anxia Thebas
commemorat Cadmumque viro caraeque nepotes
Harmoniae, pressum tacito sub corde dolorem
tempestiva movet: ‘nonne hanc,Gradive, protervam
825
virginitate vides mediam se ferre virorum
coetibus? utque acies audax et Martia signa
temperet? en etiam donat praebetque necandos
tot nostra de gente viros, huic tradita virtus,
huic furor? agrestes superest tibi figere dammas.’
830
desiluit iustis commotus in arma querellis
Bellipotens, cui sola vagum per inane ruenti
Ira comes, reliqui sudant ad bella Furores,
nec mora, cum maestam monitu Letoida duro
increpat adsistens: ‘non haec tibi proelia divum
835
dat pater; armiferum ni protinus improba campum
deseris, huic aequam nosces nec Pallada dextrae.’
quid faciat contra? premit hinc Mavortia cuspis,
hinc plenae tibi, parve, colus, Iovis inde severi
vultus: abit solo post haec evicta pudore.
840
