Book 6
ad tua templa genas, sed non ratus ore sacerdos,
200
damnataeque preces: ferat haec, quae dignior, umbra.’
iam face subiecta primis in frondibus ignis
exclamat, labor insanos arcere parentes.
Stant iussi Danaum atque obtentis eminus armis
prospectu visus interclusere nefasto.
205
ditantur flammae; non umquam opulentior illic
ante cinis: crepitant gemmae, atque immane liquescit
argentum, et pictis exsudat vestibus aurum;
nec non Assyriis pinguescunt robora sucis,
pallentique croco strident ardentia mella,
210
spumantesque mero paterae verguntur et atri
sanguinis et rapti gratissima cymbia lactis,
tunc septem numero turmas — centenus ubique
surgit eques — versis ducunt insignibus ipsi
Graiugenae reges, lustrantque ex more sinistro
215
orbe rogum et stantes inclinant pulvere flammas,
ter curvos egere sinus, inlisaque telis
tela sonant, quater horrendum pepulere fragorem
arma, quater mollem famularum bracchia planctum,
semianimas alter pecudes spumantiaque ignis
220
accipit armenta; hic luctus abolere noviqvie
funeris auspicium vates, quamquam omina sentit
vera, iubet: dextri gyro et vibrantibus hastis
hac redeunt, raptumque suis libamen ab armis
quisque iacit, seu frena libet seu cingula flammis
225
mergere seu iaculum summae seu cassidis umbram,
multa gemunt extra raucis concentibus agri,
et lituis aures circum pulsantur acutis.
ferretur clamore nemus: sic Martia vellunt
signa tubae, nondum ira calet, nec sanguine ferrum
230
inrubuit, primus bellorum comitur ille
vultus, honoris opus 2: stat adhuc incertus in alta
nube, quibus sese Mavors indulgeat armis.
Finis erat, lassusque putres iam Mulciber ibat
in cineres; instant flammis multoque soporant
235
imbre rogum, posito donec cum sole labores
exhausti; seris vix cessit cura tenebris,
roscida iam novies caelo dimiserat astra
Lucifer et totidem Lunae pracvenerat ignes
