Book 4
tollit anhela dies. Tibi tardus hiantibus arvis
stat vapor atque omnes admittunt aethera luci.
undarum vocat ille deas mediusque silentum
incipit: ‘agrestes fluviorum numina Nymphae
et nostri pars magna gregis, perferte laborem,
685
quem damus. Argolicos paulum mihi fontibus amnes
stagnaque et errantes obducite pulvere rivos,
praecipuam Nemeen, qua nostra in moenia bellis
nunc iter. ex alto fugiat liquor; adiuvat ipse
Phoebus adhuc summo, cesset ni vestra voluntas,
690
limite; vim coeptis indulgent astra, meaeque
aestifer Erigones spumat canis, ite volentes,
ite in operta soli; post vos ego gurgite pleno
eliciam, et quae dona meis amplissima sacris,
vester habebit honos, nocturnaque furta licentum
695
cornipedum et cupidas Faunorum arcebo rapinas.’
dixerat: ast illis tenuis percurrere visus
ora situs, viridisque comis exhorruit umor.
protinus Inachios haurit sitis ignea campos:
diffugere undae, squalent fontesque lacusque,
700
et cava ferventi durescunt flumina limo.
aegra solo macies, teucrique in origine culmi
inclinata seges, deceptum margine ripae
stat pecus, atque amnes quaerunt armenta natatos.
sic ubi se magnis refluus suppressit in antris
705
Nilus et Eoae liquentia pabula brumae
ore premit, fumant desertae gurgite valles
et patris undosi sonitus exspectat hiulca
Aegyptus, donec Phariis alimenta rogatus
donet agris magnumque inducat messibus annum.
710
Aret Lenia nocens, aret Lyrcius et ingens
Inachus advolvensque natantia saxa Charadrus
et numquam in ripis audax Erasinus et aequus
fluctibus Asterion, ille alta per avia notus
audiri et longe pastorum rumpere somnos.
715
una tamen tacitas sed iussu numinis undas
haec quoque secreta nutrit Langia sub umbra,
nondum illi raptus dederat lacrimabile nomen
Archemorus, nec fama deae; tamen avia servat
et nemus et fluvium; manet ingens gloria Nympham,
720
