Book 3
saepius in dubiis auditus Iasoni Mopsus.
sed similis non ante metus aut astra notavi
prodigiosa magis; quamquam maiora parantur.
huc adverte animum: clara regione profundi
aetheros innumeri statuerunt agmina cygni,
525
sive hos Strymonia Boreas eiecit ab Arcto,
seu fecunda refert placidi clementia Nili.
fixerunt cursus: has rere in imagine Thebas;
nam sese immoti gyro atque in pace silentes
ceu muris valloque tenent, sed fortior ecce
530
adventat per inane cohors; septem ordine fulvo
armigeras summi Iovis exsultante caterva
intuor: Inachii sint hi tibi, concipe, reges,
invasere globum nivei gregis uncaque pandunt
caedibus ora novis et strictis unguibus instant.
535
cernis inexperto rorantes sanguine ventos,
et plumis stillare diem? quae saeva repente
victores agitat leto Iovis ira sinistri?
hic excelsa petens subita face solis inarsit
submisitque animos, illum vestigia adortum
540
maiorum volucrum tenerae deponitis alae.
hic hosti implicitus pariter ruit, hune fuga retro
volvit agens sociae linquentem fata catervae.
hic nimbo glomeratus obit, hic praepete viva
pascitur immoriens; spargit cava nubila sanguis.’
545
quid furtim inlacrimas? ‘illum, venerande Melampu,
qui cadit, agnosco.’ trepidos sic mole futuri
cunctaque iam rerum certa sub imagine passos
terror habet vates; piget inrupisse volantum
concilia et caelo mentem insertasse vetanti,
550
auditique odere deos.—unde iste per orbem
primus venturi miseris animantibus aeger
crevit amor? divumne feras hoc munus, an ipsi,
gens avida et parto non umquam stare quieti.
eruimus, quae prima dies, ubi terminus aevi,
555
quid bonus ille deum genitor, quid ferrea Clotho
cogitet? hinc fibrae et volucrum per nubila sermo
astrorumque vices numerataque semina lunae
Thessalicumque nefas, at non prior aureus ille
sanguis avum scopulisque satae vel robore gentes
560
