Book 2
et super hesternas licuit cognoscere mensas,
has tumidi solio et late dominantibus armis
optavere viri—longum enumerare Pheraeos
Oebaliosque duces—et Achaea per oppida matres
spem generis, nec plura tuus despexerat Oeneus
165
foedera Pisaeisque socer metuendus habenis.
sed mihi nec Sparta genitos nec ab Elide missos
iungere fas generos: vobis hic sanguis et aulae
cura meae longo promittitur ordine fati.
di bene, quod tales stirpemque animosque venitis,
170
ut responsa iuvent: hic durae tempore noctis
partus honos, haec illa venit post verbera merces.’
Audierant, fixosque oculos per mutua paulum
ora tenent, visique inter sese ordine fandi
cedere, sed cunctis Tydeus audentior actis
175
incipit: ‘o quam te parcum in praeconia famae
mens agitat matura tuae, quantumque ferentem
fortunam virtute domas! cui cedat Adrastus
imperiis? quis te solio Sicyonis avitae
excitum infrenos componere legibus Argos
180
nesciat? atque utinam his manibus permittere gentis,
Iuppiter aeque, velis, quas Doricus alligat intus
Isthmos et alterno quas margine submovet infra!
non fugeret diras lux intercisa Mycenas,
saeva nec Eleae gemerent certamina valles,
185
Eumenidesque aliis aliae sub regibus, et quae
tu potior, Thebane, queri: nos vero volentes
expositique animis.’ sic interfatus et alter
subicit: ‘anne aliquis soceros accedere tales
abnuat? exsulibus quamquam patriaque fugatis
190
nondum laeta Venus, tamen omnis corde resedit
tristitia, adfixique animo cessere dolores.
nec minus haec laeti trahimus solacia, quam si
praecipiti convulsa noto prospectet amicam
puppis humum, iuvat ingressos felicia regni
195
omina, quod superest fati vitaeque laborum
fortuna transire tua.’ nec plura morati
consurgunt, dictis impensius aggerat omne
promissum Inachius pater, auxilioque futurum
et patriis spondet reduces inducere regnis.
200
