Book 12
non cum peltiferis, ait, ‘haec tibi pugna puellis,
virgineas ne crede manus: hic cruda virorum
proelia, nos magnum qui Tydea quique furentem
Hippomedonta neci Capaneaque misimus umbris
pectora, quae bellum praeceps amentia suasit,
765
improbe? nonne vides, quos ulciscare, iacentes?’
sic ait, et frustra periturum missile summo
adfixit clipeo, risit vocesque manumque
horridus Aegides, ferrataque arbore magnos
molitur iactus, nec non prius ore superbo
770
intonat: ‘Argolici, quibus haec datur hostia, manes,
pandite Tartareum chaos ultricesque parate
Eumenidas, venit ecce Creon!’ sic fatus, et auras
dissipat hasta tremens; tunc qua subtemine duro
multiplicem tenues iterant thoraca catenae,
775
incidit: emicuit per mille foramina sanguis
impius; ille oculis extremo errore solutis
labitur, adsistit Theseus gravis armaque tollens:
iamne dare exstinctis iustos, ait, ‘hostibus ignes,
iam victos operire placet? vade atra dature
780
supplicia extremique tamen secure sepulcri.’
Accedunt utrimque pio vexilla tumultu
permiscentque manus; medio iam foedera bello,
iamque hospes Theseus; orant succedere muris
dignarique domos, nec tecta hostilia victor
785
aspernatus init; gaudent matresque nurusque
Ogygiae, qualis thyrso bellante subactus
mollia laudabat iam marcidus orgia Ganges,
ecce per adversas Dircaei verticis umbras
femineus quatit astra fragor, matresque Pelasgae
790
decurrunt: quales Bacchea ad bella vocatae
Thyiades amentes, magnum quas poscere credas
aut fecisse nefas; gaudent lamenta novaeque
exsultant lacrimae; rapit huc, rapit impetus illuc,
Thesea magnanimum quaerant prius, anne Creonta,
795
anne suos: vidui ducunt ad corpora luctus.
Non ego, centena si quis mea pectora laxet
voce deus, tot busta simul vulgique ducumque,
tot pariter gemitus dignis conatibus aequem:
turbine quo sese caris impleverit audax
800
