Book 12
quaerunt, dispersus iaceat quo pulvere Tydeus,
an rapti pateat specus auguris, aut ubi divum
hostis, an aetheriae vivant per membra favillae.
iam lacrimis exempta dies, nec serus abegit
vesper: amant miseri lamenta malisque fruuntur.
45
nec subiere domos, sed circum funera pernox
turba sedet, vicibusque datis alterna gementes
igne feras planctuque fugant; nec dulcibus astris
victa, nec adsiduo coierunt lumina fletu,
tertius Aurorae pugnabat Lucifer, et iam
50
montibus orbatis, lucorum gloria, magnae
Teumesi venere trabes et amica Cithaeron
silva rogis; ardent excisae viscera gentis
molibus exstructis: supremo munere gaudent
Ogygii manes; queritur miserabile Graium
55
nuda cohors vetitumque gemens circumvolat ignem,
accipit et saevi manes Eteoclis iniquos
haudquaquam regalis honos, Argivus haberi
frater iussus adhuc atque exsul pellitur umbra.
At non plebeio fumare Menoecea busto
60
rex genitor Thebaeque sinunt, nec robora vilem
struxerunt de more rogum; sed bellicus agger
curribus et clipeis Graiorumque omnibus armis
sternitur; hostiles super ipse, ut victor, acervos,
pacifera lauro crinem vittisque decorus
65
accubat: haud aliter, quam cum poscentibus astris
laetus in accensa iacuit Tirynthius Oeta.
spirantes super inferias captiva Pelasgum
corpora frenatosque pater, solacia forti
bellorum, mactabat equos; his arduus ignis
70
palpitat, et gemitus tandem erupere paterni:
‘o nisi magnanimae nimius te laudis inisset
ardor, Echionios mecum venerande penates
atque ultra recture puer, venientia qui nunc
gaudia et ingratum regni mihi munus acerbas!
75
tu superum convexa licet coetusque perenni
— credo equidem — virtute colas, mihi flebile semper
numen eris: ponant aras excelsaque Thebae
templa dicent; uni fas sit lugere parenti,
et nunc heu quae digna tibi sollemnia quasve
80
