Book 12
destituunt: eum dicta ferens Theseia Phegeus
adstitit, ille quidem ramis insontis olivae
pacificus, sed bella ciet bellumque minatur,
grande fremens,nimiumque memor mandantis et ipsum
iam prope, iam medios operire cohortibus agros
685
ingeminans, stetit ambiguo Thebanus in aestu
curarum, nutantque minae et prior ira tepescit.
tune firmat sese, fletumque ac triste renidens:
parvane prostratis inquit, ‘documenta Mycenis
sanximus? en iterum, qui moenia nostra lacessant.
690
accipimus, veniant; sed ne post bella querantur:
lex eadem victis.’ dicit; sed pulvere crasso
caligare diem et Tyrios iuga perdere montes
aspicit; armari populos tamen armaque ferri
ipse iubet pallens, mediaeque in sedibus aulae
695
Eumenidas subitas flentemque Menoecea cernit
turbidus impositosque rogis gaudere Pelasgos.
quis fuit ille dies? tanto cum sanguine Thebis
pax inventa perit? patriis modo fixa revellunt
arma deis, clipeisque obducunt pectora fractis,
700
et galeas humiles et adhuc sordentia tabo
spicula: non pharetris quisquam, non ense decorus,
non spectandus equo; cessat fiducia valli,
murorum patet omne latus, munimina portae
exposcunt: prior hostis habet; fastigia desunt:
705
deiecit Capaneus; exsanguis et aegra iuventus
iam nec coniugibus suprema nec oscula natis
iungit, et attoniti nil optavere parentes.
Atticus interea, iubar ut clarescere ruptis
nubibus et solem primis aspexit in armis,
710
desilit in campum, qui subter moenia nudos
adservat manes, dirisque vaporibus aegrum
aera pulverea penitus sub casside ducens
ingemit et iustas belli flammatur in iras.
hunc saltem miseris ductor Thebanus honorem
715
largitus Danais, quod non super ipsa iacentum
corpora belligeras acies Martemque secundum
miscuit; aut lacera ne quid de strage nefandus
perderet, eligitur saevos potura cruores
terra rudis? iamque alternas in proelia gentes
720