Book 12
Nondum cuncta polo vigil inclinaverat astra
ortus et instantem cornu tenuiore videbat
Luna diem, trepidas ubi iam Tithonia nubes
discutit ac reduci magnum parat aethera Phoebo:
agmina iam raris Dircaea penatibus errant,
5
noctis questa moras; quamvis tunc otia tandem
et primus post bella sopor, tamen aegra quietem
pax fugat et saevi meminit victoria belli,
vix primo proferre gradum et munimina valli
solvere, vix totas reserare audacia portas;
10
stant veteres ante ora metus campique vacantis
horror: ut adsiduo iactatis aequore tellus
prima labat, sic attoniti nil comminus ire
mirantur fusasque putant adsurgere turmas,
sic ubi perspicuae scandentem limina turris
15
Idaliae volucres fulvum aspexere draconem,
intus agunt natos et feta cubilia vallant
unguibus imbellesque citant ad proelia pinnas;
mox ruerit licet ille retro, tamen aera nudum
candida turba timet, tandemque ingressa volatus
20
horret et a mediis etiamnum respicit astris.
Itur in exsanguem populum bellique iacentis
relliquias, quacumque dolor luctusque cruenti
exegere duces; hi tela, hi corpora, at illi
caesorum tantum ora vident alienaque iuxta
25
pectora; pars currus deflent viduisque loquuntur,
hoc solum quia restat, equis; pars oscula Agunt
vulneribus magnis et de virtute queruntur.,
frigida digeritur strages: patuere recisae
cum capulis hastisque manus mediisque sagittae
30
luminibus stantes; multis vestigia caedis
nulla, ruunt planctu pendente et ubique parato,
at circum informes truncos miserabile surgit
certamen, qui iusta ferant, qui funera ducant.
saepe etiam hostiles — lusit Fortuna parumper —
35
decepti flevere viros; nec certa facultas
noscere, quem miseri vitent calcentve cruorem,
at quibus est inlaesa domus vacuique doloris,
aut deserta vagi Danaum tentoria lustrant
immittuntque faces, aut — quae post bella facultas 3 —
40
