Book 10
innumerosque gradus, gemina latus arbore clusos,
aerium sibi portat iter, longeque timendus
multifidam quercum flagranti lumine vibrat;
arma rubent una clipeoque incenditur ignis.
hac ait, ‘in Thebas, hac me iubet ardua virtus
845
ire, Menoeceo qua lubrica sanguine turris,
experiar, quid sacra iuvent, an falsus Apollo.’
dicit, et alterno captiva in moenia gressu
surgit ovans: qualis mediis in nubibus aether
vidit Aloidas, cum cresceret impia tellus
850
despectura deos nec adhuc immane veniret
Pelion et trepidum iam tangeret Ossa Tonantem.
Tunc vero attoniti fatorum in cardine summo,
ceu suprema lues urbi facibusque cruentis
aequatura solo turres Bellona subiret,
855
omnibus e tectis certatim ingentia saxa
roboraque et validas fundae Balearis habenas —
nam iaculis caeloque vagis spes unde sagittis? —
verum avidi et tormenta rotant et molibus urgent.
ille nec ingestis nec terga sequentibus umquam
860
detrahitur telis, vacuoque sub aere pendens '
plana velut terra certus vestigia Agat,
tendit et ingenti subit oecurrente ruina:
amnis ut incumbens longaevi robora pontis
adsiduis oppugnat aquis, iam saxa fatiscunt
865
emotaeque trabes; tanto violentior ille
— sentit enim — maiore salo quassatque trahitque
molem aegram, nexus donec celer alveus omnis
abscidit et cursu victor respirat aperto,
utque petita diu celsus fastigia supra
870
eminuit trepidamque adsurgens desuper urbem
vidit et ingenti Thebas exterruit umbra,
increpat attonitos: ‘humilesne Amphionis arces,
pro pudor! hi faciles carmenque imbelle secuti,
hi, mentita diu Thebarum fabula, muri?
875
et quidnam egregium prosternere moenia molli
structa lyra?’ simul insultans gressuque manuque
molibus obstantes cuneos tabulataque saevus
restruit 2: absiliunt pontes, tectique prementis
saxea frena labant, dissaeptoque aggere rursus
880
