Book 10
pendentisque etiam perstrinxit Tydeos armos,
labitur egregii nondum ducis immemor Hopleus,
exspiratque tenens — felix, si corpus ademptum
neseiat — et saevas talis descendit ad umbras.
viderat hoc retro conversus et agmina sentit
405
iuncta Dymas, dubius precibusne subiret an armis
instantes; arma ira dabat, fortuna precari,
non audere iubet: neutri fiducia coepto,
distulit ira preces; ponit miserabile corpus
ante pedes, tergoque graves, quas forte ferebat,
410
tigridis exuvias, in laevam torquet et obstat
exsertum obiectans mucronem, inque omnia tela
versus et ad caedem iuxta mortemque paratus:
ut lea, quam saevo fetam pressere cubili
venantes Numidae, natos erecta superstat
415
mente sed incerta, torvum ac miserabile frendens;
illa quidem turbare globos et frangere morsu
tela queat, sed prolis amor crudelia vincit
pectora, et a media catulos circumspicit ira.
et iam laeva viro, quamvis saevire vetaret
420
Amphion, erepta manus, puerique trahuntur
ora supina comis, serus tunc denique supplex
demisso mucrone rogat: ‘moderatius, oro,
ducite, fulminei per vos cunabula Bacchi
Inoamque fugam vestrique Palaemonis annos!
425
si cui forte domi natorum gaudia, si quis
hic pater, angusti puero date pulveris haustus
exiguamque facem! rogat, en rogat ipse tacentis
voltus: ego infandas potior satiare volucres,
me praebete feris, ego bella audere coegi.’
430
immo ait Amphion, ‘regem si tanta cupido
condere, quae timidis belli mens, ede, Pelasgis,
quid fracti exsanguesque parent; cuncta ocius effer,
et vita tumuloque ducis donatus abito.’
horruit et toto praecordia protinus Arcas
435
implevit capulo. summumne hoc cladibus inquit,
‘deerat, ut adflictos turparem ego proditor Argos?
nil emimus tanti, nec sic velit ipse cremari.’
sic ait. et magno proscissum volnere pectus
iniecit puero, supremaque murmura volvens:
440
