Book 1
Ecce autem antiquam fato Calydona relinquens
Olenius Tydeus—fraterni sanguinis illum
conscius horror agit—eadem sub nocte sopora
lustra terit, similesque notos dequestus et imbres,
infusam tergo glaciem et liquentia nimbis
405
ora comasque gerens subit uno tegmine, cuius
fusus humo gelida partem prior hospes habebat,
hic vero ambobus rabiem fortuna cruentam
adtulit: haud passi sociis defendere noctem
culminibus, paulum alternis in verba minasque
410
cunctantur; mox ut iactis sermonibus irae
intumuere satis, tum vero erectus uterque
exsertare umeros undamque lacessere pugnam,
celsior ille gradu procera in membra simulque
integer annorum, sed non et viribus infra
415
Tydea fert animus, totosque infusa per artus
maior in exiguo regnabat corpore virtus,
iam crebros ictus ora et cava tempora circum
obnixi ingeminant, telorum aut grandinis instar
Riphaeae, flexoque genu vacua ilia fundunt.
420
non aliter quam Pisaeo sua lustra Tonanti
cum redeunt crudisque virum sudoribus ardet
pulvis; at hinc teneros caveae dissensus ephebos
concitat, exclusaeque exspectant praemia matres:
sic alacres odio nullaque cupidine laudis
425
accensi incurrunt, scrutatur et intima vultus
unca manus penitusque oculis cedentibus intrat.
forsan et accinctos lateri—sic ira ferebat—
nudassent enses, meliusque hostilibus armis
lugendus fratri, iuvenis Thebane, iaceres,
430
ni rex, insolitum clamorem et pectore ab alto
stridentes gemitus noctis miratus in umbris,
movisset gressus, magnis cui sobria curis
pendebat somno iam deteriore senectus,
isque ubi progrediens numerosa luce per alta
435
atria dimotis adverso limine claustris
terribilem dictu faciem, lacera ora putresque
sanguineo videt imbre genas: ‘quae causa furoris,
externi iuvenes—neque enim meus audeat istas
civis in usque manus—, quisnam implacabilis ardor
440
