Book 7
et quos Maera novo latratu terruit agros,
Eurypylique urbem, qua Coae cornua matres
gesserunt tum cum discederet Herculis agmen
Phoebeamque Rhodon et Ialysios Telchinas,
365
quorum oculos ipso vitiantes omnia visu
Iuppiter exosus fraternis subdidit undis.
Transit et antiquae Cartheia moenia Ceae,
qua pater Alcidamas placidam de corpore natae
miraturus erat nasci potuisse columbam.
370
Inde lacus Hyries videt et Cycneia tempe,
quae subitus celebravit olor. Nam Phyllius illic
imperio pueri volucresque ferumque leonem
tradiderat domitos; taurum quoque vincere iussus
vicerat, et spreto totiens iratus amore
375
praemia poscenti taurum suprema negabat.
Ille indignatus “cupies dare” dixit et alto
desiluit saxo. Cuncti cecidisse putabant:
factus olor niveis pendebat in aere pennis.
At genetrix Hyrie, servatum nescia, flendo
380
delicuit stagnumque suo de nomine fecit.
Adiacet his Pleuron, in qua trepidantibus alis
Ophias effugit natorum vulnera Combe.
Inde Calaureae Letoidos adspicit arva,
in volucrem versi cum coniuge conscia regis.
385
Dextera Cyllene est, in qua cum matre Menephron
concubiturus erat saevarum more ferarum
Cephison procul hinc deflentem fata nepotis
respicit, in tumidam phocen ab Apolline versi,
Eumelique domum lugentis in aere natum.
390
Tandem vipereis Ephyren Pirenida pennis
contigit. Hic aevo veteres mortalia primo
corpora vulgarunt pluvialibus edita fungis.
Sed postquam Colchis arsit nova nupta venenis,
flagrantemque domum regis mare vidit utrumque,
395
sanguine natorum perfunditur impius ensis,
ultaque se male mater Iasonis effugit arma.
Hinc Titaniacis ablata draconibus intrat
Palladias arces, quae te, iustissima Phene,
teque, senex Peripha, pariter videre volantes
400
innixamque novis neptem Polypemonis alis.
