Book 12
deficiunt motumque negant viresque volandi.
Decidit in terram, non concipientibus auras
infirmis pennis, et qua levis haeserat alae,
570
corporis adfixi pressa est gravitate sagitta
perque latus summum iugulo est exacta sinistro.
Nunc videor debere tui praeconia rebus
Herculis, o Rhodiae rector pulcherrime classis?
Nec tamen ulterius, quam fortia facta silendo
575
ulciscor fratres: solida est mihi gratia tecum.”
Haec postquam dulci Neleius edidit ore,
a sermone senis repetito munere Bacchi
surrexere toris: nox est data cetera somno.
At deus, aequoreas qui cuspide temperat undas,
580
in volucrem corpus nati Phaethontida versum
mente dolet patria saevumque perosus Achillem
exercet memores plus quam civiliter iras,
iamque fere tracto duo per quinquennia bello
talibus intonsum conpellat Sminthea dictis:
585
“O mihi de fratris longe gratissime natis,
inrita qui mecum posuisti moenia Troiae,
ecquid, ubi has iamiam casuras adspicis arces,
ingemis? Aut ecquid tot defendentia muros
milia caesa doles? Ecquid, ne persequar omnes,
590
Hectoris umbra subit circum sua Pergama tracti?
cum tamen ille ferox belloque cruentior ipso
vivit adhuc, operis nostri populator, Achilles.
Det mihi se! faxo, triplici quid cuspide possim,
sentiat; at quoniam concurrere comminus hosti
595
non datur, occulta necopinum perde sagitta!”
Adnuit atque animo pariter patruique suoque
Delius indulgens nebula velatus in agmen
pervenit Iliacum mediaque in caede virorum
rara per ignotos spargentem cernit Achivos
600
tela Parim fassusque deum “Quid spicula perdis
sanguine plebis?” ait. “Siqua est tibi cura tuorum,
vertere in Aeaciden caesosque ulciscere fratres!”
Dixit et ostendens sternentem Troica ferro
corpora Peliden, arcus obvertit in illum
605
certaque letifera direxit spicula dextra.
Quod Priamus gaudere senex post Hectora posset,