Thesauros Literature Epic Aeneid

Aeneid

Aeneid Virgil

Book 12

 
eminus intorquet. Murali concita numquam
 
tormento sic saxa fremunt, nec fulmine tanti
 
dissultant crepitus. Volat atri turbinis instar
 
exitium dirum hasta ferens orasque recludit
 
loricae et clipei extremos septemplicis orbes. 925
 
Per medium stridens transit femur. Incidit ictus
 
ingens ad terram duplicato poplite Turnus.
 
Consurgunt gemitu Rutuli, totusque remugit
 
mons circum, et vocem late nemora alta remittunt.
 
Ille humilis supplexque oculos, dextramque precantem 930
 
protendens, Equidem merui nec deprecor, inquit:
 
utere sorte tua. Miseri te siqua parentis
 
tangere cura potest, oro (fuit et tibi talis
 
Anchises genitor), Dauni miserere senectae
 
et me seu corpus spoliatum lumine mavis 935
 
redde meis. Vicisti, et victum tendere palmas
 
Ausonii videre; tua est Lavinia coniunx:
 
ulterius ne tende odiis. Stetit acer in armis
 
Aeneas, volvens oculos, dextramque repressit;
 
et iam iamque magis cunctantem flectere sermo 940
 
coeperat, infelix umero cum apparuit alto
 
balteus et notis fulserunt cingula bullis
 
Pallantis pueri, victum quem volnere Turnus
 
straverat atque umeris inimicum insigne gerebat.
 
Ille, oculis postquam saevi monimenta doloris 945
 
exuviasque hausit, furiis accensus et ira
 
terribilis, Tune hinc spoliis indute meorum
 
eripiare mihi? Pallas te hoc volnere, Pallas
 
immolat et poenam scelerato ex sanguine sumit,
 
hoc dicens ferrum adverso sub pectore condit 950
 
fervidus. Ast illi solvuntur frigore membra
 
vitaque cum gemitu fugit indignata sub umbras.
← Previous 24 / 24

nav.navigate

nav.identity

common.settings

common.language
TR EN
common.theme