Thesauros Literature Epic Aeneid

Aeneid

Aeneid Virgil

Book 10

 
traicit. Hoc spatium tantumque morae fuit Ilo; 400
 
Ilo namque procul validam direxerat hastam,
 
quam medius Rhoeteus intercipit, optime Teuthra,
 
te fugiens fratremque Tyren, curruque volutus
 
caedit semianimis Rutulorum calcibus arva.
 
Ac velut optato ventis aestate coortis 405
 
dispersa immittit silvis incendia pastor,
 
correptis subito mediis extenditur una
 
horrida per latos acies Volcania campos;
 
ille sedens victor flammas despectat ovantis:
 
non aliter socium virtus coit omnis in unum 410
 
teque iuvat, Palla. Sed bellis acer Halaesus
 
tendit in adversos seque in sua conligit arma.
 
Hic mactat Ladona Pheretaque Demodocumque,
 
Strymonio dextram fulgenti deripit ense
 
elatam in iugulum, saxo ferit ora Thoantis 415
 
ossaque dispersit cerebro permixta cruento.
 
Fata canens silvis genitor celarat Halaesum:
 
ut senior leto canentia lumina solvit,
 
iniecere manum Parcae telisque sacrarunt
 
Evandri. Quem sic Pallas petit ante precatus: 420
 
Da nunc, Thybri pater, ferro, quod missile libro,
 
fortunam atque viam duri per pectus Halaesi.
 
Haec arma exuviasque viri tua quercus habebit.
 
Audiit illa deus: dum texit Imaona Halaesus,
 
Arcadio infelix telo dat pectus inermum. 425
 
At non caede viri tanta perterrita Lausus,
 
pars ingens belli, sinit agmina: primus Abantem
 
oppositum interimit, pugnae nodumque moramque.
 
Sternitur Arcadiae proles, sternuntur Etrusci
 
et vos, O Grais imperdita corpora, Teucri. 430
 
Agmina concurrunt ducibusque et viribus aequis.
 
Extremi addensent acies nec turba moveri
 
tela manusque sinit. Hinc Pallas instat et urget,
 
hinc contra Lausus, nec multum discrepat aetas:
 
egregii forma, sed quis Fortuna negarat 435
 
in patriam reditus. Ipsos concurrere passus
 
haud tamen inter se magni regnator Olympi:
 
mox illos sua fata manent maiore sub hoste.
 
Interea soror alma monet succedere Lauso

nav.navigate

nav.identity

common.settings

common.language
TR EN
common.theme