Book 18
καὶ πόδας ἐσφήκωσεν ἐρευθιόωντι κοθόρνῳ,
200
χειρὶ δὲ θύρσον ἄειρε, φιλάνθεμον ἔγχος Ἐνυοῦς·
καὶ Σάτυρον κίκλησκεν ὀπάονα. θεσπεσίην δὲ
Βακχείων στομάτων ἀίων ἀντίκτυπον ἠχὼ
κοίρανος ἔγρετο Βότρυς, ἑὸν δʼ ἔνδυνε χιτῶνα·
καὶ Πίον ὑπνώοντα μέθη δʼ ὡς ἔκλυε φωνῆς,
205
κρᾶτα μόγις κούφιζε, βαρυνομένου δὲ καρήνου
ὀκναλέη πάλιν εὗδε· καὶ ὄρθριον εἰσέτι νύμφη
μίμνεν ἀμεργομένη γλυκερώτερον ὕπνον ὀπωπαῖς,
ὀψὲ λέκτρον ἔλειπεν ἑῷ βραδυπειθέι ταρσῷ.
καὶ Στάφυλος φιλόβοτρυς ἐφωμάρτησε Λυαίῳ
210
εἰς ὁδὸν ἐσσυμένῳ ξεινήια δῶρα τιταίνων,
χρύσεον ἀμφιφορῆα σὺν ἀργυρέοισι κυπέλλοις,
οἷς πάρος αἰὲν ἔπινεν ἀμελγομένων γλάγος αἰγῶν·
καὶ πόρε ποικίλα πέπλα, τά περ παρὰ Τίγριδος ὕδωρ
νήματι λεπταλέῳ τεχνήσατο Περσὶς Ἀράχνη.
215
καὶ Βρομίῳ πολύδωρος ἅναξ ἐφθέγξατο φωνήν·
μάρναό μοι, Διόνυσε, καὶ ἄξια ῥέζε τοκῆος·
δεῖξον, ὅτι Κρονίδαο φέρεις γένος· ἀρτιθαλὴς γὰρ
γηγενέας Τιτῆνας ἀπεστυφέλιξεν Ὀλύμπου
σὸς γενέτης ἔτι κοῦρος· ἐπείγεο καὶ σὺ κυδοιμῷ
220
γηγενέων ὑπέροπλον ἀιστῶσαι γένος Ἰνδῶν.
μέμνημαί τινα μῦθον, ὃν ἡμετέρῳ γενετῆρι
Ἀσσύριός ποτε Βῆλος, ἐμῆς πολιοῦχος ἀρούρης,
πατροπάτωρ ἐμὸς εἶπεν, ἐγὼ δέ σοι αὐτὸς ἐνίψω·
κουφίζων Κρόνος ὑγρὸς ἀμερσιγάμου γένυν ἅρπης,
ὁππότε μητρῴῃσιν ἐπεσσυμένοιο χαμεύναις
225
τάμνεν ἀνυμφεύτων στάχυν ἄρσενα πατρὸς ἀρότρων.
Τιτήνων προκέλευθος, ἐμάρνατο σεῖο τοκῆι,
καὶ Κρόνος εὐρυγένειος ἀνερρίπιζεν Ἐνυὼ
ἔγχεα παχνήεντα κατὰ Κρονίωνος ἰάλλων,
230
ψυχρὸν ἀκοντίζων διερὸν βέλος· ὀξυτενεῖς δὲ
ἠερόθεν πέμποντο χαλαζήεντες ὀιστοί.
καὶ πλέον Ἠελίοιο κορύσσετο πυρσοφόρος Ζεὺς
θερμοτέρῳ σπινθῆρι λύων πετρούμενον ὕδωρ
ὠμοβόρους δὲ λέοντας ἐπὶ κλόνον Ἰνδὸν ἱμάσσων,
235
μὴ τρομέοις ἐλέφαντας, ἐπεὶ τεὸς ὑψιμέδων Ζεὺς
Κάμπην ὑψικάρηνον ἀπηλοίησε κεραυνῷ,
ἧς σκολιὸν πολύμορφον ὅλον δέμας· ἀλλοφυῆ γὰρ
λοξὴν αὐτοέλικτον ἀνερρίπιζον Ἐνυὼ