mox undare foro victrix opulentia linguae
1
tutarique reos. ipsa haec amplissima sedes
orantem stupuit, bis laudatura regentem.
hinc te pars Libyae moderantem iura probavit,
quae nunc tota probat; longi sed pignus amoris
exiguae peperere morae populumque clientem
publica mansuris testantur vocibus aera.
inde tibi Macetum tellus et credita Pellae
moenia, quae famulus quondam ditavit Hydaspes;
tantaque commissae revocasti gaudia genti
mitibus arbitriis, quantum bellante Philippo
floruit aut nigri cecidit cum regia Pori.
Sed non ulterius te praebuit urbibus aula:
maluit esse suum; terris edicta daturus,
supplicibus responsa venis. oracula regis
eloquio crevere tuo, nec dignius umquam
maiestas meminit sese Romana locutam.
hinc sacrae mandantur opes orbisque tributa
possessi, quidquid fluviis evolvitur auri,
quidquid luce procul venas rimata sequaces
abdita pallentis fodit sollertia Bessi.
Ac velut expertus 1 lentandis navita tonsis
praeficitur lateri custos; hinc ardua prorae
temperat et fluctus tempestatesque futuras
edocet; adsiduo cum Dorida vicerit usu,
iam clavum totamque subit torquere carinam:
sic cum clara diu mentis documenta dedisses,
non te parte sui, sed in omni corpore sumpsit
imperium cunctaque dedit tellure regendos
rectores. Hispana tibi Germanaque Tethys
paruit et nostro diducta Britannia mundo,
diversoque tuas coluerunt gurgite voces
lentus Arar Rhodanusque ferox et dives Hiberus.
o quotiens doluit Rhenus, qua barbarus ibat,
quod te non geminis frueretur iudice ripis!
unius fit cura viri, quodcumque rubescit
occasu, quodcumque dies devexior ambit.
Tam celer adsiduos explevit cursus honores;
una potestatum spatiis interfuit aetas
totque gradus fati iuvenilibus intulit annis.
