hinc natis mansura fides. Hoc nobilis ortu
1
nasceris aequaeva cum maiestate creatus
nullaque privatae passus contagia sortis.
omnibus acceptis ultro te regia solum
protulit et patrio felix adolescis in ostro,
membraque vestitu numquam violata profano
in sacros cecidere sinus. Hispania patrem
auriferis eduxit aquis, te gaudet alumno
Bosphorus. Hesperio de limine surgit origo,
sed nutrix Aurora tibi; pro pignore tanto
certatur, geminus civem te vindicat axis.
Herculis et Bromii sustentat gloria Thebas,
haesit Apollineo Delos Latonia partu
Cretaque se iactat tenero reptata Tonanti;
sed melior Dele, Dictaeis clarior oris
quae dedit hoc numen regio; non litora nostro
sufficerent angusta deo. nec inhospita Cynthi
saxa tuos artus duro laesere cubili:
adclinis genetrix auro, circumflua gemmis
in Tyrios enixa toros; ululata verendis
aula puerperiis. quae tunc documenta futuri?
quae voces avium? quanti per inane volatus?
qui vatum discursus erat? tibi corniger Hammon
et dudum taciti rupere silentia Delphi,
te Persae cecinere magi, te sensit Etruscus
augur et inspectis Babylonius horruit astris,
Chaldaei stupuere senes Cumanaque rursus
intonuit rupes, rabidae delubra Sibyllae.
nec te progenitum Cybeleius acre sonoro
lustra vit Corybas: exercitus undique fulgens
adstitit; ambitur signis augustior infans,
sentit adorantes galeas, redditque ferocem
vagitum lituus. Vitam tibi contulit idem
imperiumque dies; inter cunabula consul
proveheris, signas posito modo nomine fastos
donaturque tibi, qui te produxerat, annus.
ipsa Quirinali parvum te cinxit amictu
mater et ad primas docuit reptare curules.
uberibus Sanctis inmortalique dearum
crescis adoratus gremio: tibi saepe Diana 160
