Thesauros Literature Epic In Rufinum

In Rufinum

In Rufinum Claudian

Book 2

 
Pandite defensum reduces Helicona sorores, pr
 
pandite; permissis iam licet ire choris:
 
nulla per Aonios hostilis bucina campos
 
carmina mugitu deteriore vetat.
 
tu quoque securis pulsa formidine Delphis
 
floribus ultorem, Delie, cinge tuum.
 
nullus Castalios latices et praescia fati
 
flumina polluto barbarus ore bibit.
 
Alpheus late rubuit Siculumque per aequor
 
sanguineas belli rettulit unda notas
 
agnovitque novos absens Arethusa triumphos
 
et Geticam sensit teste cruore necem.
 
Inmensis, Stilicho, succedant otia curis
 
et nostrae patiens corda remitte lyrae,
 
nec pudeat longos interrupisse labores
 
et tenuem Musis constituisse moram.
 
fertur et indomitus tandem post proelia Mavors
 
lassa per Odrysias fundere membra nives
 
oblitusque sui posita clementior hasta
 
Pieriis aures pacificare modis.
 
Iam post edomitas Alpes defensaque regna 1
 
Hesperiae merita complexus sede parentem
 
auctior adiecto fulgebat sidere mundus,
 
iamque tuis, Stilicho, Romana potentia curis
 
et rerum commissus apex, tibi credita fratrum
 
utraque maiestas geminaeque exercitus aulae.
 
Rufinus (neque enim patiuntur saeva quietem
 
crimina pollutaeque negant arescere fauces)
 
infandis iterum terras accendere bellis
 
incohat et soli to pacem vexare tumultu.
 
haec etiam secum: “quanam ratione tuebor
 
spem vitae fragilem? qua tot depellere fluctus
 
arte queam? premor hinc odiis, hinc milite cingor.
 
heu quid agam? non arma mihi, non principis ullus
 
auxiliatur amor, matura pericula surgunt
 
undique et impositi radiant cervicibus enses.
 
quid restat, nisi cuncta novo confundere luctu
 
insontesque meae populos miscere ruinae?
 
everso iuvat orbe mori; solacia leto
 
exitium commune dabit nec territus ante
1 / 14 Next →

nav.navigate

nav.identity

common.settings

common.language
TR EN
common.theme