Book 3
semper inocciduos insopitosque manere
1
iussit et arcano perfudit robora suco,
quo Phaethon inrorat equos, quo Luna iuvencos.
Iamque soporiferas nocturna silentia terris
explicuere vices : laniato pectore longas
incohat ilia vias et sic ingressa profatur :
“Non tales gestare tibi, Proserpina, taedas
sperabam ; sed vota mihi communia matrum
et thalami festaeque faces caeloque canendus
ante oculos hymenaeus erat. sic numina fatis
volvimur et nullo Lachesis discrimine saevit ?
quam nuper sublimis eram quantisque procorum
cingebar studiis ! quae non mihi pignus ob unum
cedebat numerosa parens ! tu prima voluptas,
tu postrema mihi ; per te fecunda ferebar.
o decus, o requies, o grata superbia matris,
qua gessi florente deam, qua sospite numquam
inferior Iunone fui : nunc squalida, vilis.
hoc placitum patri. cur autem adscribimus illum
his lacrimis ? ego te, fateor, crudelis ademi,
quae te deserui solamque instantibus ultro
hostibus exposui. raucis secura fruebar
nimirum thiasis et laeta sonantibus armis
iungebam Phrygios, cum tu raperere, leones,
accipe quas merui poenas. en ora fatiscunt
vulneribus grandesque rubent in pectore sulci,
immemor en uterus crebro contunditur ictu.
Qua te parte poli, quo te sub cardine quaeram ?
quis monstrator erit ? quae me vestigia ducent ?
qui currus? ferus ipse quis est? terraene,marisne
incola ? quae volucrum deprendam signa rotarum ?
ibo, ibo quocumque pedes, quocumque iubebit
casus ; sic Venerem quaerat deserta Dione.
Efficietne labor ? rursus te, nata, licebit
amplecti ? manet ille decor, manet ille genarum
fulgor ? an infelix talem fortasse videbo,
qualis nocte venis, qualem per somnia vidi ?”
Sic ait et prima gressus molitur ab Aetna
exitiique reos flores ipsumque rapinae
detestata locum sequitur dispersa viarum
