Book 3
Eucherio puerumque ferens hic regia mater
1
Augusto monstravit avo ; laetatus at ille
sustulit in Tyria reptantem veste nepotem,
Romaque venturi gaudebat praescia fati,
quod te iam tanto meruisset pignore civem.
Nee tamen ingratum nec, qui benefacta referre
nesciat, hunc credas populum. si volvere priscos
annales libeat : quotiens hic proelia sumpsit
pro sociis ! quotiens dono concessit amicis
regibus Ausonio quaesitas sanguine terras !
publica sed numquam tanto se gratia fudit
adsensu : quis enim princeps non omnibus egit
obsequiis dominum sese patremque vocari,
quod tibi continuis resonant convexa diebus ?
macte novis consul titulis ! Mavortia plebes
te dominum Bruto non indignante fatetur
et, quod adhuc nullo potuit terrore coacta
libertas Romana pati, Stilichonis amori
detulit. exultant avidi, quocumque decorus
conspiciare loco, nomenque ad sidera tollunt
nec vaga dilecto satiantur lumina vultu :
seu circum trabeis fulgentibus aureus intres,
seu celebres ludos, solio seu fultus eburno
cingas iure forum, denso seu turbine vulgi
circumfusa tuae conscendant rostra secures.
Quae vero procerum voces, quam certa fuere
gaudia, cum totis exurgens ardua pennis
ipsa duci sacras Victoria panderet aedes !
o palma viridi gaudens et amica tropaeis
custos imperii virgo, quae sola mederis
vulneribus nullumque doces sentire laborem,
seu tibi Dictaeae placuerunt astra Coronae
seu magis aestivo sedes vicina Leoni,
seu sceptrum sublime Iovis seu Palladis ambis
aegida, seu fessi mulces suspiria Martis,
adsis perpetuum Latio votisque senatus
adnue, diva, tui. Stilicho tua saepius ornet
limina teque simul rediens in castra reducat.
hunc bellis comitare favens, hunc redde togatum
consiliis. semper placidis te moribus egit
