Book 1
quaslibet ad partes animus nutaverit anceps,
transfundit secum Libyam refluumque malignus
commodat imperium. Mauri fuit Africa munus.
tollite Massylas fraudes, removete bilingues
insidias et verba soli spirantia virus.
285
ne consanguineis certetur comminus armis,
ne, precor. haec trucibus Thebis, haec digna Mycenis;
in Mauros hoc crimen eat. Quid noster iniquum
molitur Stilicho? quando non ille iubenti
paruit? an quisquam nobis devinctior extat?
290
ut sileam varies mecum quos gesserit actus,
quae vidi post fata, loquar. cum divus abirem,
res incompositas (fateor) tumidasque reliqui.
stringebat vetitos etiamnum exercitus enses
Alpinis odiis, alternaque iurgia victi
295
victoresque dabant. vix haec amentia nostris
excubiis, nedum puero rectore quiesset.
heu quantum timui vobis, quid libera tanti
militis auderet moles, cum patre remoto
ferveret iam laeta novis! dissensus acerbus
300
et gravior consensus erat. tunc ipse paterna
successit pietate mihi tenerumque rudemque
fovit et in veros eduxit principis annos,
Rufinumque tibi, quero tu tremuisse fateris,
depulit. hunc solum memorem solumque fidelem
305
experior. volui si quid, dum vita maneret,
aut visus voluisse, gerit; venerabilis illi
ceu praesens numenque vocor. si tanta recusas,
at soceri reverere faces, at respice fratris
conubium pignusque meae regale Serenae.
310
debueras etiam fraternis obvius ire
hostibus, ille tuis. quae gens, quis Rhenus et Hister
vos opibus iunctos conspirantesque tulisset?
sed tantum permitte, cadat. nil poscimus ultra.
ille licet sese praetentis Syrtibus armet
315
oppositoque Atlante tegat, licet arva referta
anguibus et solis medios obiecerit aestus:
novi consilium, novi Stilichonis in omnes
aequalem casus animum: penetrabit harenas,
inveniet virtute viam.”Sic divus et inde
320
