ne laceres versus, dux Iacobe, meos.
50
Iuppiter in parvo cum cerneret aethera vitro,
51
risit et ad superos talia dicta dedit ;
“ hucine mortalis progressa potentia curae ?
iam meus in fragili luditur orbe labor ?
iura poli rerumque fidem legesque deorum
ecce Syracusius transtulit arte senex.
inclusus variis famulatur spiritus astris
et vivum certis motibus urget opus,
percurrit proprium mentitus Signifer annum,
et simulata novo Cynthia mense redit,
iamque suum volvens audax industria mundum
gaudet et humana sidera mente regit.
quid falso insontem tonitru Salmonea miror ?
aemula naturae parva reperta manus.”
Terra parens quondam caelestibus invida regnis
52
Titanumque simul crebros miserata dolores
omnia monstrifero complebat Tartara fetu
invisum genitura nefas Phlegramque retexit
tanta prole tumens et in aethera protulit hostes.
fit sonus : erumpunt crebri necdumque creati
iam dextras in bella parant superosque lacessunt
stridula volventes gemino vestigia lapsu.
pallescunt subito stellae flectitque rubentes
Phoebus equos docuitque timor revocare meatus.
Oceanum petit Arctos inocciduique Triones
occasum didicere pati. tum fervida natos
talibus hortatur genetrix in proelia dictis :
“O pubes domitura deos, quodcumque videtis,
pugnando dabitur ; praestat victoria munduin.
sentiet ille meas tandem Saturnius iras,
cognoscet, quid Terra potest, si viribus ullis
vincor, si Cybele nobis meliora creavit !
cur nullus Telluris honos ? cur semper acerbis
me damnis urgere solet ? quae forma nocendi
defuit ? hinc volucrem vivo sub pectore pascit
infelix Scythica fixus convalle Prometheus ;
hinc Atlantis apex flammantia pondera fulcit
et per canitiem glacies asperrima durat.
quid dicam Tityon, cuius sub vulture saevo
