pars fuit humani generis, latuitque sub uno
32
pectore, qui totum late complectitur orbem,
et qui non spatiis terrae, non aequoris unda
nec capitur caelo, parvos confluxit in artus.
quin et supplicii nomen nexusque subisti,
ut nos subriperes leto mortemque fugares
morte tua, mox aetherias evectus in auras
purgata repetens laetum tellure parentem.
Augustum foveas, festis ut saepe diebus
annua sinceri celebret ieiunia sacri.
Possedit glacies naturae signa prioris
33
et fit parte lapis, frigora parte negat.
sollers lusit hiems, imperfectoque rigore
nobilior vivis gemma tumescit aquis.
Lymphae, quae tegitis cognato carcere lymphas.
34
et, quae nunc estis quaeque fuistis, aquae,
quod vos ingenium iunxit ? qua frigoris arte
torpuit et maduit prodigiosa silex ?
quis tepor inclusus securas vindicat undas ?
interior glacies quo liquefacta Noto ?
gemma quibus causis arcano mobilis aestu
vel concreta fuit vel resoluta gelu ?
Solibus indomitum glacies Alpina rigorem
35
sumebat nimio iam pretiosa gelu
nec potuit toto mentiri corpore gemmam,
sed medio mansit proditor orbe latex,
auctus honor ; liquidi crescunt miracula saxi,
et conservatae plus meruistis aquae.
Adspice porrectam splendenti fragmine venam,
36
qua trahitur limes lucidiore gelu.
hic nullum Borean nec brumam sentit opacus
umor, sed varias itque reditque vias.
non illum constrinxit hiems, non Sirius axis,
aetatis spatium non tenuavit edax.
Clauditur inmunis convexo tegmine rivus,
37
duratisque vagus fons operitur aquis.
nonne vides, propriis ut spumet gemma lacunis
et refluos ducant pocula viva sinus
udaque pingatur radiis obstantibus Iris,
secretas hiemes sollicitante die ?
