iam solitae medios alae transcurrere nimbos
27
vix ima tolluntur Immo. tum conscius aevi
defuncti reducisque parans exordia formae
arentes tepidis de collibus eligit herbas
et tumulum texens pretiosa fronde Sabaeum
componit, bustumque sibi partumque futurum.
Hic sedet et Solem blando clangore salutat
debilior miscetque preces ac supplice cantu
praestatura novas vires incendia poscit.
quem procul adductis vidit cum Phoebus habenis,
stat subito dictisque pium solatur alumnum :
“o senium positure rogo falsisque sepulcris
natales habiture vices, qui saepe renasci
exitio proprioque soles pubescere leto,
accipe principium rursus corpusque coactum
desere. mutata melior procede figura.”
Haec fatus propere flavis e crinibus unum
concussa cervice iacit missoque volentem
vitali fulgore ferit. iam sponte crematur
ut redeat gaudetque mori festinus in ortum.
fervet odoratus telis caelestibus agger
consumitque senem. nitidos stupefacta iuvencos
luna premit pigrosque polus non concitat axes
parturiente rogo : curis Natura laborat,
aeternam ne perdat avem, flammasque fideles
admonet, ut rerum decus inmortale remittant.
Continuo dispersa vigor per membra volutus
aestuat et venas recidivus sanguis inundat.
victuri cineres nullo cogente moveri
incipiunt plumaque rudem vestire favillam.
qui fuerat genitor, natus nunc prosilit idem
succeditque novus : geminae confinia vitae
exiguo medius discrimine separat ignis.
Protinus ad Nilum manes sacrare paternos
auctoremque globum Phariae telluris ad oras
ferre iuvat. velox alienum pergit in orbem
portans gramineo clausum velamine funus.
innumerae comitantur aves stipatque volantem
alituum suspensa cohors. exercitus ingens
obnubit vario late convexa meatu.
