quis sterilem non credat humum ? fumantia vernant
26
pascua ; luxuriat gramine cocta silex
et, cum sic rigidae cautes fervore liquescant,
contemptis audax ignibus herba viret.
Praeterea grandes effosso marmore sulci
saucia longinquo limite saxa secant.
Herculei (sic fama refert) monstratur aratri
semita, vel casus vomeris egit opus.
in medio pelagi late flagrantis imago
caerulus inmenso panditur ore lacus
ingenti fusus spatio ; sed maior in altum
intrat et arcanae rupis inane subit :
densus nube sua tactuque inmitis et haustu,
sed vitreis idem lucidus usque vadis.
consuluit natura sibi, ne tota lateret,
admisitque oculos, quo vetat ire calor :
turbidus impulsu venti cum spargitur aer
glaucaque fumiferae terga serenat aquae,
tunc omnem liquidi vallem mirabere fundi,
tunc veteres hastae, regia dona, micant
(quas inter, nigrae tenebris obscurus harenae,
discolor abruptum flumen hiatus agit ;
adparent infra latebrae, quas gurges opacus
implet et abstrusos ducit in antra sinus) ;
tunc mentis secreta patent, qui flexus in arcum
aequora pendenti margine summa ligat.
Viva coronatos adstringit scaena vapores,
et levis exili cortice terra natat
calcantumque oneri numquam cessura virorum
sustentat trepidum, fida ruina, pedem.
facta manu credas, sic levis circuit oras
ambitus et tenuis perpetuusque riget.
haerent stagna lacu plenas aequantia ripas
praescriptumque timent transiluisse modum;
quod superat, fluvius devexa rupe volutus
egerit et campi dorsa recurva petit,
devehit exceptum nativo spira 1 meatu ;
in patulas plumbi labitur inde vias ;
nullo cum strepitu madidis infecta favillis
despumat niveum fistula cana salem.
