Book 26
2
Hippocratis certe, qui primus medendi praecepta clarissime condidit, referta herbarum mentione invenimus volumina, nec minus Dioclidioclis d(?)v.a.S. Carysticiaristi VR. car- r., qui secundus aetate famaquefamaque VRdv. namque Er. extitit, item Praxagoraepraxagora E. et Chrysippi ac deinde Erasistraticrassistrati E. CeiCei P e Strabone X 5, 6 p. 486. co ll. del. v.a. U. Coi coni. S., Herophilo quidem, quamquam subtilioris sectae conditori, ante omnisomnis ll.S. -nes v. an omnia? celebratam celebratum E. -ante etiaratum S. rationemrationis R.dist. ego (ut intellegatur rationem herbarum post Herophilum ad verba descendisse, cum tamen usus efficacissimus herbarum magister esset). an vero ab usu?, iamiam ego. eam ll. v. paulatim, usu efficacissimo rerum omnium magistro, peculiariter utique medicinae, ad verba garrulitatemque descendentemdefcendentem V1dT. -te v(S). defendentem r. -te H.. sedere namquesedere namque v. seddere namque Er. sed frenam (-na V2) que (q??? R) VR. s; fere namque d. | in VRdTS. in his (iis v) EC. in scholis auditioniaut ditioni d. operatosoperatus E. occupatum v.a.G. gratiusgrauius R1. erat quam ire per solitudines et quaerere herbas alias aliis diebus anni.
