Book 20
9
Gargil. p. 167, 16. Cato 156. 157. Gargil. p. 166, 4. Brassicae laudes longum est exsequi, cum et Chrysippus medicus privatim volumen ei dicaverit per singula membrasin (om. gula membra) E. hominis digestum et Dieuchesdiocles dT., ante omnes autem Pythagoras, et Cato non parcius celebraverit celebrarint v. a. S., cius sententiam vel eo diligentius persequi par est, ut noscaturcognoscatur dT., qua medicina usus sit annis DC populus Romanuspopulus Romanus Gargil. om. ll. v. Romanus populus G..Athenaeus IX 9 p. 369 f. Cato 157, 2. in tres species divisere eam Graeci antiquissimi: crispam, quam selinadaselinada v. -dam ll. -noidea H e coni. Dal. (an -dem? cfr. § 72). -nusiam Athenaeus. vocaverunt a similitudine apii foliorum, stomacho utilem, alvum modice mollientem; alteram heliamleam B. eleam v. anλείαν?, latis foliis e caule exeuntibus, unde caulodem quidam vocavere, nullius in medicina momenti. tertia est proprie appellata crambecrambe v. carambe ll., tenuioribus foliis et simplicibus densissimisque, amarior, sed efficacissima.Cato 157, 2. 1. 6. 10. 7. Gargil. p. 166, 14–18. Cato crispam maxime probat, dein levem grandibus foliis, caule magno. prodesse tradit capitis doloribus, oculorum caligini scintillationique scintillationique ego. -onique uel F2dT. -oneque uel F1. -onibusque uel Ev. -onique lieni He coni. Dal. (in marg.). sed cfr. Gargil., stomacho, praecordiis crudam ex aceto ac melle, coriandro, ruta, menta, laseris radicula sumptam acetabulis duobus matutino, tantamque esse vim, ut qui teratqui terat EG. (-ant v). qui terad F2. querad F1. quantum ad d. haec, validiorem fieri sese om.E. sentiat.Cato 156, 1. 157, 7. 3. 4. Geop. XII 17, 5. 4. Gargil. p. 167, 4–6. 10. 1–3. Pl. iun. p. 76, 3. ergo vel cum hiscum his dG. cuminis E. cum F. cum uino v. tritam sorbendam vel ex hoc intinctu sumendam, podagrae autem morbisque articulariisarticularibus dT. inlini cuminlini cum dEv. in linteum F. ruta etruta et ego. cfr. Gargil. rutae FEv. ruta d. coriandrocoriandro Fd. -dri Ev. et salis mica etmica et ego. micae Fd. mica Ev. hordei farina; aqua quoque eius decoctaan decoctae? sic H. cfr. § 87. 90 et Gargil. nervosdist. Val. Rose Hermae VIII p. 26 n. articulosque mire iuvari, si foveantur. vulnera et recentia et vetera, etiam carcinomata, quae nullis aliis medicamentis sanari possint, foveri prius calida aqua iubet ac bis diedie dEv. de F. tritam inponi.Gargil. p. 167, 6–9. Pl. iun. p. 76, 7. Geop. XII 17, 4. 15. Cato 157, 8. 156, 5. 157, 9. 7. Pl. iun. p. 49, 21. sic etiametiam in d. fistulas et luxataet luxata anonymi ap. B. eluxatas v. a. H. et tumoresumores H., quosquos ego e Plin. iun. om. ll. v. evocari quosquequosque FdT. quoque E. quosue Plin. iun. quaeque v. discuti opus sit. insomnia etiam vigiliasque tollere decoctam, si ieiuni edintedint coni. S. edent ll. S. edant v. quam plurimam ex oleo et sale; tormina, si decocta iterum decoquatur addito oleo, sale, cumino, polenta. si ita sumatur sine pane, magis profuturam. inter reliqua bilem detrahidetrahi EG. -ahit dTv. -ait F. per vinum nigrum pota.Gargil. p. 167, 11–14. 3. Cato 157, 16. Geop. XII 17, 12. 10. quin et urinam eius, qui brassicam esitaveritesitauerit (erat essi-) F2B. om.F1. hesit- d. aestimauerit (exti- v) Ev., adservariasseruari dTv. adiuuari F2E.om.F1. iubetiubet del. G., calefactamque nervis remedio esse. verba ipsius subiciam ad exprimendam sententiam : pueros pusillos, si laves ea urina, numquam debiles fieri. auribus quoque ex vino sucum brassicae tepidum instillari suadet idque etiam tarditati audientium prodesse adseverat, et inpetigines eadem sanari sine ulcere.
