Book 19
5
Cato 8, 2. Celsus IV 16. Diosc. II 202. (cfr. Plin. XX 97). Th. H. VII 12, 1. Proxima hinchic Gd. his v. a. S. est bulborum natura, quos Cato in primis serendos praecipitpraecipit DFv. -cepit rG. celebrans Megaricos. verum nobilissima est scilla, quamquam medicamini nata exacuendoque aceto. necnec uis D2dv. nec ui GF2. ne cui D1. in cui F1. in haec ui E. ulli amplitudo maior, sicutisicuti D2F2GdD. sicut rv. nec vis asperior. duo genera medicaemedice G. -cinae d. -ca C., masculaemasculae ego. -le Q. -lum ll. Brot. -lus v. albis foliis, feminae femine Q. -ina GEv. a. D. nigris. setset ego. et ll. v. tertium genus estest om.QS. cibis gratum, Epimeniduepimendu E. eppymoenito Q. epi- menidium v. a. S. vocatur, angustiusangustiis Q. folio ac minus asperumasperum Q. -ro ll. v..Th. H. VII (3, 4.) 13, 4. 2, 2. 12, 2. seminis plurimum omnibus; celerius tamen proveniunt satae bulbis circa latera natis et, ut crescant, folia, quae sunt his ampla, deflexa circa obruuntur; ita sucum omnem in se trahunt capita. sponte nascuntur copiosissimaecopiosissimae ego. -ime ll. v. cfr. XXII 62. in Baliaribus Ebusoque insulis ac per Hispanias. unum de eis volumen condidit Pythagoras philosophus, colligens medicas vires, quas proximo reddemus libro.Th. H. VII 13, 8. Ovid. rem. am. 797. Diosc. II 200. (Athenaeus II 65 p. 64 b). Th. H. VII 13, 9. 13, 5. (VI 8, 1. Plin. XXI 64). reliqua genera 20, 102 sqq. bulborum differunt colore, magnitudine, suavitate, quippe cum quidam crudi mandantur, ut in Cherroneso Taurica. post hos in Africa nati maxime laudantur, mox Apuli. genera Graeci haec fecere: bolbinenbolbinen G. bolui- FS. bului- D. bulbi- rv. , setanion, opitiona, cyicaopitiona, cyica J (leucoion add. S). opythion acocisiam S. pytion cocoygiā G. pytyon (pythion d) acocoygiam (-an D2E) r. pythion, acrocorion v., aegilopaaegilopa C. -pas S. aegilipas (eg- d. aegyl- G) DGFd. -pa S. aegy////lippa E. , sisyrinchionsisyrinchion C. (isor- v). sisorychion ll.. in hoc mirum imas eius radices crescere hieme, verno autem, cum apparuerit viola, minui acmini ac v. -nuthac D1GF. -nuta d. -nus ut hac E. -nui et D2G. (an minui has, contra ipfum deinde?). contrahi, tunc deinde bulbum pinguescere.Th. H. VII 12, 2. I 6, 6. (VII 13, 2). Diosc. II 195. 197. est inter genera et quod in Aegypto aron vocant, scillae proximum amplitudine, foliis lapathi, caule recto duum cubitorum, baculi crassitudine, radice mollioris naturae, quae esturestur fS. esetur D1F. edetur E. editur D2S. satur G. seritur d. eda- tur v. et cruda.Th. C. VI 10, 7. effodiuntur bulbi ante ver aut deteriores illico fiuntfiunt D2dQG. fidunt D1GF. findunt E. fiunt, si finduntur v.. signum maturitatis estest om.E(?) v. a. D. cfr. XVIII 250. an sunt? folia inarescentia ab imo, vetustioresqueuetustiores GdEv. a. D. an uiridioresque? improbantinprobantur QS., item longoslonge Q. -gi S. acac D2QSS. et GEv. e r. parvosparui QS. -uis d.; contra rubicundis rotundioribusque laus et grandissimis. amaritudo plerisque in vertice est, media eorum dulcia. bulbos non nasci nisi e semine priores tradiderunt, sed insed in TQS. sed in in d. sed et in rv. sed et G. Praenestinis an scillae modo? cfr. § 94 init. (106). campis sponte nascunturnascuntur om.G. ac sine modo etiam in Remorum arvis.
