Şiir 6
nec breve nec tutum peccati quae sit origo
scribere; tractari vulnera nostra timent.
qualicumque modo mihi sunt sint corr. Ehwald ea facta, rogare
desine: non agites, siqua coire velis.
quicquid id est, ut non facinus, sic culpa vocanda est.
25
omnis an in magnos culpa deos scelus est?
spes igitur menti poenae, Graecine, levandae
non est ex toto nulla relicta meae.
haec dea, cum fugerent sceleratas numina terras,
in dis invisa sola remansit humo.
30
haec facit ut vivat fossor quoque compede vinctus,
liberaque a ferro crura futura putet,
haec facit ut, videat cum terras undique nullas,
naufragus in mediis brachia iactet aquis.
saepe aliquem sollers medicorum cura reliquit,
35
nec spes huic vena deficiente cadit.
carcere dicuntur clausi sperare salutem,
atque aliquis pendens in cruce vota facit.
haec dea quam multos laqueo sua colla ligantis
non est proposita passa perire nece!’
40
