Şiir 6
forsitan haec domino Busiride iure timeres,
aut solito clausos urere in aere viros,
desine mitem animum vano infamare timore,
saeva quid in placidis saxa vereris aquis?
ipse ego quod primo scripsi sine nomine vobis,
45
vix excusari posse mihi videor,
sed pavor attonito rationis ademerat usum,
cesserat omne novis consiliumque malis,
fortunamque meam metuens, non vindicis inani,
terrebar titulo nominis ipse mei.
50
hactenus admonitus memori concede poëtae sodali
ponat ut in chartis nemina cara suis.
turpe erit ambobus, longo mihi proximus usu
si nulla libri parte legere mei.
ne tamen iste metus somnos tibi rumpere possit,
55
non ultra, quam vis, officiosus ero,
teque tegam, qui sis, nisi cum permiseris ipse:
cogetur nemo munus habere meum.
tu modo, quem poteras vel aperte tutus amare,
si res est anceps ista, latenter ama.
60
