Şiir 6
Carmine Graecinum, qui praesens voce solebat,
tristis ab Euxinis Naso salutat aquis.
exulis haec vox est: praebet mihi littera linguam,
et si non liceat scribere, mutus ero.
corripis, ut debes, stulti peccata sodalis,
5
et mala me meritis ferre minora doces. doles corr. Faber
vera facis, sed sera meae convicia culpae:
aspera confesso verba remitte reo.
cum poteram recto transire Ceraunia velo,
ut fera vitarem saxa, monendus eram.
10
nunc mihi naufragio quid prodest discere dicere facto,
qua mea debuerit currere cumba via?
brachia da lasso potius prendenda natanti,
nec pigeat mento supposuisse manum.
idque facis, faciasque precor . sic mater et uxor,
15
sic tibi sint fratres totaque salva domus,
quodque soles animo semper, quod voce precari,
omnia Caesaribus sic tua facta probes.
turpe erit in miseris veteri tibi rebus amico
auxilium nulla parte tulisse tuum,
20
