Şiir 3
nec patria est habitata tibi, sed adusque nivosum
Strymona venisti Marticolamque Geten,
Persidaque et lato spatiantem flumine Gangen,
et quascumque bibit decolor Indus aquas.
scilicet hanc legem nentes fatalia Parcae
25
stamina bis genito bis cecinere tibi.
me quoque, si fas est exemplis ire deorum,
ferrea sors vitae difficilisque premit.
illo nec levius cecidi, quem magna locutum
reppulit a Thebis Iuppiter igne suo.
30
ut tamen audisti percussum fulmine vatem,
admonitu matris condoluisse potes,
et potes aspiciens circum tua sacra poëtas,
nescioquis nostri dicere cultor abest.
fer, bone Liber, opem: sic altera altam degravet ulmum
35
vitis et incluso plena sit uva inero,
sic tibi cum Bacchis Satyrorum gnava iuventus
adsit, et attonito non taceare sono,
ossa bipenniferi sic sint male pressa Lycurgi,
impia nec poena Pentheos umbra vacet, vacet caret
40