Thesauros › Literature › elegy › Tristia

Tristia

←
Tristia Ovid 43 B.C.-17 or 18 A.D
LAT
Bölümler
Şiir 1 1–128 Şiir 2 1–110 Şiir 3 1–101 Şiir 4 1–28 Şiir 5 1–84 Şiir 6 1–36 Şiir 7 1–40 Şiir 8 1–50 Şiir 9 1–66 Şiir 10 1–50 Şiir 11 1–44 Şiir 1 1–578 Şiir 1 1–82 Şiir 2 1–30 Şiir 3 1–88 Şiir 4 1–46 Şiir 4b 47–78 Şiir 5 1–56 Şiir 6 1–38 Şiir 7 1–54 Şiir 8 1–42 Şiir 9 1–34 Şiir 10 1–78 Şiir 11 1–74 Şiir 12 1–54 Şiir 13 1–28 Şiir 14 1–52 Şiir 1 1–106 Şiir 2 1–74 Şiir 3 1–84 Şiir 4 1–88 Şiir 5 1–34 Şiir 6 1–50 Şiir 7 1–26 Şiir 8 1–52 Şiir 9 1–32 Şiir 10 1–132 Şiir 1 1–80 Şiir 2 1–78 Şiir 3 1–58 Şiir 4 1–50 Şiir 5 1–64 Şiir 6 1–46 Şiir 7 1–68 Şiir 8 1–38 Şiir 9 1–38 Şiir 10 1–52 Şiir 11 1–30 Şiir 12 1–68 Şiir 13 1–33 Şiir 14 1–46
Latince

Şiir 10

 
quid referam comitumque nefas famulosque nocentes?
 
Ipsa ipseque multa tuli non leviora fuga.
 
indignata malis mens est succumbere seque
 
praestitit invictam viribus usa suis;
 
oblitusque mei ductaeque per otia vitae 105
 
insolita cepi temporis arma manu;
 
totque tuli terra casus pelagoque quot inter
 
occultum stellae conspicuumque polum.
 
tacta mihi tandem longis erroribus acto
 
iuncta pharetratis Sarmatis ora Getis. 110
 
hic ego, finitimis quamvis circumsoner armis,
 
tristia, quo possum, carmine fata levo.
 
quod quamvis nemo est, cuius referatur ad aures,
 
sic tamen absumo decipioque diem.
 
ergo quod vivo duosque laboribus obsto, 115
 
nec me sollicitae taedia lucis habent,
 
gratia. Musa, tibi: nam tu solacia praebes,
 
tu curae requies, tu medicina venis.
 
tu dux et comes es, tu nos abducis ab Histro,
 
in medioque mihi das Helicone locum; 120
← Önceki Şiir 10 · 6 / 7 Sonraki →

nav.navigate

Symposion Agora CAT Silenos Khaire Kerameikos Publications Angelos Keryks Skolia nav.sepet nav.docs

nav.identity

common.settings

common.language
TR EN
common.theme