Thesauros Literature elegy Tristia

Tristia

Tristia Ovid 43 B.C.-17 or 18 A.D

Şiir 9

 
Si licet et pateris, nomen facinusque tacebo,
 
et tua Lethaeis acta dabuntur aquis,
 
nostraque vincetur lacrimis clementia dementia seris,
 
fac modo te pateat paenituisse tui;
 
fac modo te damnes cupiasque eradere vitae 5
 
tempora, si possis, Tisiphonea tuae.
 
sin minus, et flagrant odio tua pectora nostro,
 
induet infelix arma coacta dolor,
 
sim licet extremum, sicut sum, missus in orbem,
 
nostra suas istinc istic vel isto (istuc σ): istinc porriget ira manus, 10
 
omnia, si nescis, Caesar mihi iura reliquit,
 
et sola est patria poena carere mea.
 
et patriam, modo sit sospes, speramus ab illo:
 
saepe Iovis telo quercus adusta viret.
 
denique vindictae si sit mihi nulla facultas, 15
 
Pierides vires et sua tela dabunt,
 
quod Scythicis habitem longe summotus in oris,
 
siccaque sint oculis proxima signa meis,
 
nostra per inmensas ibunt praeconia gentes,
 
quodque querar notum qua patet orbis erit. 20
← Önceki bölüm Şiir 9 · 1 / 2 Sonraki →

nav.navigate

nav.identity

common.settings

common.language
TR EN
common.theme