Thesauros Literature elegy Tristia

Tristia

Tristia Ovid 43 B.C.-17 or 18 A.D

Şiir 9

 
Hic quoque sunt igitur Graiae—quis crederet?—urbes
 
inter inhumanae nomina barbariae;
 
huc quoque Mileto missi venere coloni,
 
inque Getis Graias constituere domos.
 
sed vetus huic nomen, positaque antiquius urbe, 5
 
constat ab Absyrti caede fuisse loco.
 
nam rate, quae cura pugnacis facta Minervae
 
per non temptatas prima cucurrit aquas,
 
impia desertum fugiens Medea parentem
 
dicitur his remos applicuisse vadis. 10
 
quem procul ut vidit tumulo speculator ab alto,
 
hospes, ait, nosco, Colchide, vela, venit.
 
dum trepidant Minyae, dum solvitur aggere funis,
 
dum sequitur celeres ancora tracta manus,
 
conscia percussit meritorum pectora Colchis 15
 
ausa atque ausura multa nefanda manu;
 
et, quamquam superest ingens audacia menti,
 
pallor in attonitae virginis ore fuit.
 
ergo uni prospexit venientia vela tenemur,
 
et pater est aliqua fraude morandus ait. 20
← Önceki bölüm Şiir 9 · 1 / 2 Sonraki →

nav.navigate

nav.identity

common.settings

common.language
TR EN
common.theme