Şiir 2
Roma domusque subit desideriumque locorum,
quicquid et amissa restat in urbe mei.
ei mihi, quod quo totiens nostri pulsata sepulcri
ianua, sed nullo tempore aperta fuit!
cur ego tot gladios fugi totiensque minata
25
obruit infelix nulla procella caput?
di, quos experior nimium constanter iniquos,
participes irae quos deus unus habet,
exstimulate, precor, cessantia fata meique
interitus clausas esse vetate fores!
30