Şiir 6
Non equidem secura fui semperque verebar,
Ne pater Argolica sumeret urbe nurum.
80
Argolidas timui — nocuit mihi barbara paelex!
Non expectata vulnus ab hoste tuli.
Nec facie meritisque placet, sed carmina novit
Diraque cantata pabula falce metit.
Illa reluctantem cursu deducere lunam
85
Nititur et tenebris abdere solis equos;
Illa refrenat aquas obliquaque flumina sistit;
Illa loco silvas vivaque saxa movet.
Per tumulos errat passis discincta capillis
Certaque de tepidis colligit ossa rogis.
90
Devovet absentis simulacraque cerea figit,
Et miserum tenuis in iecur urget acus —
Et quae nescierim melius. male quaeritur herbis
Moribus et forma conciliandus amor.
Hanc potes amplecti thalamoque relictus in uno
95
Inpavidus somno nocte silente frui?
Scilicet ut tauros, ita te iuga ferre coegit
Quaque feros anguis, te quoque mulcet ope.
