Şiir 5
Nympha suo Paridi, quamvis suus esse recuset,
Mittit ab Idaeis verba legenda iugis.
Perlegis? an coniunx prohibet nova? perlege — non est
Ista Mycenaea littera facta manu!
Pegasis Oenone, Phrygiis celeberrima silvis,
Laesa queror de te, si sinis ipse, meo.
Quis deus opposuit nostris sua numina votis?
5
Ne tua permaneam, quod mihi crimen obest?
Leniter, ex merito quidquid patiare, ferendum est;
Quae venit indigno poena, dolenda venit.
Nondum tantus eras, cum te contenta marito
Edita de magno flumine nympha fui.
10
Qui nunc Priamides — absit reverentia vero! —
Servus eras; servo nubere nympha tuli!
Saepe greges inter requievimus arbore tecti,
Mixtaque cum foliis praebuit herba torum;
Saepe super stramen faenoque iacentibus alto
15
Defensa est humili cana pruina casa.
Quis tibi monstrabat saltus venatibus aptos,
Et tegeret catulos qua fera rupe suos?
