Şiir 4
Nobilitas sub amore iacet! miserere priorum
Et, mihi si non vis parcere, parce meis!
Est mihi dotalis tellus Iovis insula, Crete —
Serviat Hippolyto regia tota meo!
Flecte, ferox, animos! potuit corrumpere taurum
165
Mater; eris tauro saevior ipse truci?
Per Venerem, parcas, oro, quae plurima mecum est!
Sic numquam, quae te spernere possit, ames;
Sic tibi secretis agilis dea saltibus adsit,
Silvaque perdendas praebeat alta feras;
170
Sic faveant Satyri montanaque numina Panes,
Et cadat adversa cuspide fossus aper;
Sic tibi dent Nymphae, quamvis odisse puellas
Diceris, arentem quae levet unda sitim!
Addimus his precibus lacrimas quoque; verba precantis
175
Qui legis, et lacrimas finge videre meas!
